PODSUMOWANIE POZLOTOWE 2017/1

Na prośbę Pani Prodziekan Wydziału Edukacji Muzycznej, Dyrygentury Chóralnej, Muzyki Kościelnej, Rytmiki i Tańca UMFC – prof. Anny Ignatowicz-Glińskiej spisane zostały pierwsze, “robocze” , refleksje  “pozlotowe” /te, które dotarły do SPIMR…/.
Zamieszczamy  je poniżej i podkreślamy, że nie mają charakteru ostatecznego, tzn. mogą być nadal uzupełniane o dalsze uwagi i sugestie.  Sporządzone zostały – na ten moment – z myślą o zwołanej 6 listopada 2017,  Konferencji Dziekanów (i Kierowników Katedr) Wydziałów Edukacji Muzycznych w Międzyzdrojach.
Poniżej załączamy także Uwagi do projektu Rozporządzenia MKiDN w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli szkół artystycznych, placówek artystycznych i placówek doskonalenia nauczycieli szkolnictwa artystycznego /wraz z pismem przewodnim, podpisanym przez Rektorów wszystkich wyższych szkół Artystycznych w Polsce/.
KOMENTUJCIE-DOPISUJCIE
RYTMIKA  pod okiem muzyka tej specjalności,  to wielka szansa dla kształcenia nie tylko w szkolnictwie muzycznym, ale i powszechnym.
Do tego, zarówno na poziomie przedszkolnym /co ludziom wydaje się naturalne, choć  de facto  bezpodstawnie, bo w chwili obecnej, nie istnieje…/, ale i w młodszych klasach – czyli w szkole podstawowej. Co więcej – także w klasach starszych. Nie mówiąc o dorosłych i seniorach.
Najważniejsze atuty dziedziny, zwanej  RYTMIKA, mają swoje źródło silnego oddziaływania na rozwój tak muzyczny jak i ogólny człowieka w tzw.  AKTYWNEJ PERCEPCJI.  W zadaniach nastawionych,  nie na odtwórstwo, ale na kreatywne odblokowywanie aktywności.  W tym przede wszystkim na pobudzanie reakcji i zdolność przetwarzania indywidualnych wrażeń i to stosownie do możliwości każdego uczestnika zajęć z osobna  i wszystkich równocześnie.  Dodatkowo z nastawieniem na samodzielne i wspólne tworzenie oraz na intuicyjne i zarazem świadome muzyczno-ruchowe zarówno reakcje, jak i  kreacje.
SPECYFIKA POLSKA W RYTMICE
ZLOT Pedagogów Rytmiki postuluje chronić i pielęgnować:
1. Przedszkole – przywrócić warunki do powrotu na teren przedszkola  „fachowej” kadry rytmików.
2. Wypracować strategię skutecznego istnienia  RYTMIKI pod okiem specjalistów w szkolnictwie powszechnym.
3.  Gruntowne kształcenie  „rytmików” w szkołach II i I  stopnia  – rozwijać a nie ograniczać /!/ i poszerzać na inne grupy muzyków – tak w II stopniu, jak  i w klasach 1-3 i 4-6 w szkołach muzycznych  I stopnia. Zwłaszcza w klasach 4-6 umożliwić dostęp wszystkim  zainteresowanym do improwizacji muzycznej: instrumentalnej,  wokalnej i muzyczno-ruchowej.
4. Poziom „mistrzowski” kultywować i rozwijać oraz wspierać finansowo oraz proceduralnie.
 
WYJAŚNIENIE
Rytmika Polska ma precyzyjnie i skutecznie sprofilowane  kształcenie na różnych poziomach oraz mocno ugruntowaną specyfikę. W latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych ubiegłego wieku, rozwinęła się i szczególnie wysoki poziom osiągnęła  – z jednej strony w  odniesieniu do zajęć z najmłodszymi  dziećmi, z drugiej – do dyplomowanych artystów i pedagogów rytmiki na poziomie akademii  I uniwersytetu muzycznego. Dokonało się to za sprawa wybitnych osobowości, na czele z pedagogami oraz kompozytorami tej miary, co Janina Mieczyńska, Flora Szczepanowska, Tacjanna Wysocka, Maria Wieman, Jadwiga Grafczyńka, Marcela Hidebrandt-Pruska,  Maria Dąbrowska, Alicja Ludwikiewiczowa, Monika Skazińska, Krystyna Mrugalska, Teresa Nowak, Barbara Bernacka, Barbara Ostrowska, Barbara Turska, Barbara Niewiadomska, Szabolcs Esztenyi i wielu, wielu innych… *)
KWESTIE OGÓLNE
Uporządkowanie ustaw.
— regulacja uprawnień i terminologii  w sposób zabezpieczający pełnię praw do wykonywania zawodu  nauczyciel-muzyk – specjalność rytmika /braki w tym zakresie należy opracować i podjąć dialog z ustawodawcą/;
— określenie ram w zakresie wymagań kwalifikacyjnych – uszczelnić zależności w linii “pionowej”/etapy kształcenia: przedszkole – szkoła podstawowa – szkoła średnia – uczelnia wyższa / i “poziomej”  – w  odniesieniu do szkolnictwa  artystycznego i ogólnego  /plany i programy dla poszczególnych przedmiotów związanych z procesem kształcenia na danym poziomie/;
— określenie standardów na poszczególnych poziomach kształcenia „pionowo” i „poziomo”, także w podziale na różne typy szkół: muzyczne,  baletowe, teatralne,  powszechne, specjalne, sportowe, placówki powiązane z ruchem amatorskim  i. in.
— dążenie do powierzania zadania „umuzykalnienia Polaków” muzykom – w tym w odniesieniu do dzieci – w pierwszym rzędzie wykwalifikowanym rytmikom, nie osobom. nie posiadającym ani odpowiednich kompetencji lub – co gorsza – umiejętności a nierzadko także elementarnych dyspozycji;
— stworzenie banku /rankingu?/ „praktyk godnych polecenia” – działań zarówno długofalowych /cyklicznych, jak i projektowych; /jednorazowych w zakresie muzycznej edukacji   /firma – materiały filmowe i nagrania z lekcji, scenariusze/;
— dalsze prowadzenie internetowych forów wymiany  doświadczeń oraz stworzenie forów doradców (ekspertów) dla nauczycieli muzyki w  specjalności rytmika;
— tworzenie ogólnodostępnej dokumentacji  pokazów i transmisji  lekcji i warsztatów na najwyższym, mistrzowskim poziomie.
Dowody wybitnych osiągnięć muzyków Specjalności Rytmika.
Warto zauważyć, jak wysoki poziom  osiągają od lat absolwenci wyższych studiów muzycznych  specjalności rytmika, co zazwyczaj przekłada się na podejmowanie /z sukcesem/  studiów kompozytorskich. Konkretnie Muzycy Specjalności Rytmika, to osoby DOSŁOWNIE współuczestniczące w kreowaniu polskiej rzeczywistości muzycznej  i  to w nurcie najnowszych,  eksperymentalnych a nawet odkrywczych  działań; na czele z poszukiwaniami o charakterze  interdyscyplinarnym i  multimedialnym.

Dowody wybitnych osiągnięć muzyków Specjalności Rytmika,  można znaleźć w każdym polskim akademickim ośrodku,  w wielu innych miastach, w których istnieje kierunek rytmika /także w liceach i szkołach muzycznych II stopnia skąd przykładowo nierzadko rekrutują się współpracownicy i konsultanci CEA/ . Ogólnie znani i cenieni kompozytorzy z kręgu warszawskiego, nie tylko legitymujący się wykształceniem w dziedzinie RYTMIKI i aktualnie związani z UMFC, to  Aleksandra Bilinska, Marta Bogusławska, Alicja Gronau, Anna Ignatowicz-Glińska, Anna Maria Huszcza, Aldona Nawrocka,Magdalena Stępień, Agnieszka Widlarz.   Inni zaangażowani – odnoszący sukcesy, zdobywający nagrody, bądź publikujący /bez rozróżnienia na dalcroze’istów, orffistów, czy kodaly’istów/ to – Ewa Bogdanowicz, Magdalena Bogdan, Urszula Cebula, Barbara Dominiak, Barbara Dutkiewicz,  Katarzyna Jakóbczyk-Drążek, Ewa Jakubowska, Urszula Jaworska, Monika Kionka, Aleksandra Maciejczyk,  Urszula Smoczyńska, Malina Sarnowska, Maria Szreder, Katarzyna Tomaszkiewicz, Joanna Tomkowska, Izabella Wałaszewska, Ewa Wojtyga.

Gdyby dodać tu pozostałych muzyków-rytmików, działających na wielu polach,   którzy po ukończeniu specjalności RYTMIKA, z powodzeniem uzyskali dyplomy w ramach I Wydziału w UMFC /Kompozycja lub Teoria – dawniej w PWST lub AM/ oraz “naszych” reprezentujących inne  ośrodki akademickie, wyższe uczelnie teatralne i baletowe, wreszcie inne miasta, kształcące MUZYKÓW na  Kierunku Rytmika  – Łódź, Poznań, Katowice, Kraków, Gdańsk oraz  osoby szczególnie zasłużone w szkolnictwie średnim /np. Piła i   Rzeszów/ oraz   wyróżniające się w działaniach na rzecz RYTMIKI /wg uczestników JESIENNEGO ZLOTU PEDAGOGÓW RYTMIKI 2017/,  lista byłaby wielokrotnie dłuższa….*)

______________________

Serdecznie pozdrawiam Szanowne Kongresowe Gremium w Międzyzdrojach i Ciebie, Droga Anno Anna Ignatowicz Glińska,
w imieniu Zarządu SPIMR i naszych członków  oraz miłośników.
Z życzeniami owocnych obrad –
Ewa Jakubowska
Wiceprezes SPIMR
__________
PS. Osobiście postuluję także:
1. przebudowanie podejścia do oceniania przedmiotów artystycznych w ogólnym szkolnictwie /w tym muzyki/ i  wyeliminowanie ocen negatywnych (3/2/1 – stygmatyzują a nie zachęcają) na rzecz samych pozytywnych (4/5/6 – wszyscy słuchają i lubią muzykę, dlatego każdy zasługuje co najmniej na ocenę dobrą; za dodatkową aktywność – konkretne umiejętności – ocena wzrasta,  ale np.  za „brak dobrej woli” czyli tzw. „przeszkadzanie” hmmm… może „zejść” – zostać obniżona …  NIGDY Z POWODU BRAKU DYSPOZYCJI! Wydaje się, że tego pedagodzy muzyki nastawieni na wirtuozostwo, często nie rozumieją… ).
2. Kształcenie w zakresie ogólnej edukacji muzycznej  w oparciu o treści muzyczne rodem z najnowszych muzycznych nurtów a nie tylko tradycyjnych i popularnych kierunków bazujących na systemie dur-moll. Może na początek impulsem /inspiracją / – tak dla środowiska kompozytorów, jak i dla nauczycieli uczących muzyki w  powszechnym szkolnictwie, mogłyby to być   >Anegdoty Dźwiękowe< . Ich tworzenie  powierzyłabym z jednej strony  profesjonalistom-kompozytorom aktywnym na muzycznej arenie współczesnej   /w dużym uproszczeniu, chodzi o mini miniatury ilustrujące zainteresowania współczesnych kompozytorów i nurty w najnowszej muzyce/ z drugiej, do ich współtworzenia zaprosiłabym uczniów… (!) Ot, takie,  wcale nie nierealne idee fix… /ej/
________________________________________________________________________
Tezy wypracowane przez obradujących na Kongresie – poniżej:
_________________________________________________________________________

*) 

Wymienione nazwiska pochodzą z  sugestii uczestników “zlotu”. Jeśli ktoś uważa, że należy wymienić także inne osoby zasłużone dla rytmiki, napiszcie o tym do nas na adres spimr@spimr.pl .  Z radością powiększymy tę listę /najlepiej z krótkim uzasadnieniem/.

2 myśli nt. „PODSUMOWANIE POZLOTOWE 2017/1”

Dodaj komentarz